ახალი ამბები

გერმანია ტრანსატლანტიკური ურთიერთობების სტაბილიზაციისა და საკუთარი უსაფრთხოების გარანტიების შესანარჩუნებლად ახალ, ეკონომიკურ და ინდუსტრიულ სტრატეგიაზე გადადის.

გერმანიის ამ ინიციატივას ზურგს უმაგრებს ნატოს გენერალური მდივნის, მარკ რუტეს მიერ წარმოდგენილი საერთო ეკონომიკური ანგარიშიც.

ვითარების არსი: 7-8 ივლისს ანკარაში დაგეგმილი ნატოს სამიტის წინ, ბერლინი ვაშინგტონს სთავაზობს, რომ ამერიკული სტრატეგიული იარაღის წარმოება გერმანულ მიწაზე დაუშვას.

• გერმანული მხარის არგუმენტით, ქვეყნის მძლავრი ინდუსტრიული ბაზა (მათ შორის ჩინური კონკურენციით დაზარალებული ავტოსექტორი) იდეალური სივრცეა ამერიკული თავდაცვითი კონტრაქტორების დასახმარებლად, რომლებიც ამჟამად კომპონენტების დეფიციტსა და შეკვეთების უზარმაზარ რიგებს ებრძვიან.
• ეს ნაბიჯი ევროპას დაეხმარება იარაღის სწრაფად მიღებაში, ხოლო დონალდ ტრამპს მისცემს მკაფიო მიზეზს, რათა კონტინენტის თავდაცვაში ამერიკის ჩართულობა შეინარჩუნოს.

მოტივაცია: ბერლინში მოქმედების სწრაფი ტემპი და განგაში გამოწვეულია იმით, რომ უკრაინაში რუსეთის ოთხწლიანი სრულმასშტაბიანი ომის ფონზე, ვაშინგტონი საკუთარ სამხედრო რესურსებს ინდო-წყნარი ოკეანისა და დასავლეთ ნახევარსფეროსკენ მიმართავს.

• გერმანიის მთავრობა განსაკუთრებით შეაშფოთა პენტაგონის გადაწყვეტილებამ, რომლის მიხედვითაც გაუქმდა ქვეყანაში სახმელეთო ბაზირების „ტომაჰავკების“ ბატალიონის განთავსების გეგმა.
• ეს ნაბიჯი ნატოს პასუხი უნდა ყოფილიყო კალინინგრადში რუსული ფრთოსანი რაკეტებისა და გამანადგურებლების მზარდ კონცენტრაციაზე, რაც პირდაპირ საფრთხეს უქმნის ბერლინს.
• ამას ემატება ირანის ომის ფაქტორიც, რომლის გამოც აშშ-ის იარაღის მარაგები მკვეთრად შემცირდა და ამერიკული თავდაცვითი პროდუქცია ახლო აღმოსავლელი მოკავშირეებისკენ გადამისამართდა.
• შედეგად, ევროპულ სახელმწიფოებს იარაღის მიწოდების სერიოზული შეფერხებები ემუქრებათ, მაშინ როცა კრემლის მხრიდან საფრთხე ყოველდღიურად იზრდება.

სამხედრო დეტალები: ევროპული უსაფრთხოების ხარვეზების სასწრაფოდ შესავსებად, გერმანულ და ამერიკულ ინდუსტრიებს შორის მოლაპარაკებები რამდენიმე საკვანძო მიმართულებას მოიცავს:

• შორი მოქმედების რაკეტები: გერმანია აწარმოებს მოლაპარაკებებს ევროპულ მწარმოებელ MBDA-სა და ამერიკულ Raytheon-ს შორის, რათა ერთობლივად აწარმოონ „ტომაჰავკის“ სახმელეთო ბაზირების ვარიანტი, რომლის მოქმედების რადიუსიც 2,000 კილომეტრზე მეტია.

• საზენიტო სისტემები: განხილვის მთავარი თემაა Patriot-ის საჰაერო თავდაცვის სისტემებისთვის განკუთვნილი ყველაზე თანამედროვე რაკეტების, PAC-3-ის ერთობლივი წარმოება გერმანიაში.

• ალტერნატიული გზები: თუ ვაშინგტონი პოლიტიკური მიზეზების გამო დაბლოკავს სენსიტიური ამერიკული ტექნოლოგიების ქვეყნიდან გატანას, ბერლინი განიხილავს უკრაინული წარმოების ფრთოსან რაკეტა „ფლამინგოს“ (Flamingo) ან სხვა ევროპულ ალტერნატივებს. გერმანიის თავდაცვის კომიტეტში მიიჩნევენ, რომ თუ ამერიკა რაკეტებს არ მიაწვდის, ბერლინმა უნდა შეიძინოს ნაკლებად ზუსტი, მაგრამ ხელმისაწვდომი იარაღი დიდი რაოდენობით, რადგან კონტინენტის დასაცავად დრო არ იცდის.

• არსებული თანამშრომლობა: გერმანიის თავდაცვის სამინისტრო მიუთითებს უკვე არსებულ პროექტებზე, როგორიცაა გერმანული Rheinmetall-ის მიერ ამერიკული მეხუთე თაობის გამანადგურებლის, F-35-ის ფიუზელაჟების (კორპუსის) წარმოება და PAC-2 და GEM-T რაკეტების ერთობლივი ქარხანა.

ნატოს პოზიციცია: გერმანიის ამ ინიციატივას ზურგს უმაგრებს ნატოს გენერალური მდივნის, მარკ რუტეს მიერ წარმოდგენილი საერთო ეკონომიკური ანგარიში, რომელიც მიზნად ისახავს ამერიკელი ამომრჩევლისა და თეთრი სახლის დარწმუნებას ევროპის ერთგულებაში.

• რუტეს განცხადებით, ევროპის ხელახალი შეიარაღების მასშტაბური კამპანია ამჟამად აშშ-ში 195,000 სამხედრო სამუშაო ადგილს ინარჩუნებს.
• მომდევნო რამდენიმე წლის განმავლობაში ევროპისა და კანადის მიერ ამერიკული იარაღის შესყიდვების საერთო შეკვეთების მოცულობა 300 მილიარდ დოლარს აღწევს, ხოლო ბოლო ორ წელიწადში ევროპამ სამხედრო ხარჯები ჯამში 250 მილიარდი დოლარით გაზარდა.
• ვაშინგტონში არსებულ იმედგაცრუებას, რომელიც ირანის ომის დროს მოკავშირეების მხრიდან სამხედრო ბაზებისა თუ საჰაერო სივრცის შეზღუდვას უკავშირდებოდა, ევროპა პრაქტიკული მხარდაჭერით პასუხობს - ევროპული ბაზებიდან ამერიკულმა ავიაციამ ირანის კონფლიქტის ფარგლებში უკვე 5,000-ზე მეტი ფრენა განახორციელა, რაც კონტინენტს აშშ-ის სამხედრო ძალის პროექცირების უმსხვილეს პლატფორმად აქცევს.

მიუხედავად ფინანსური რესურსების არსებობისა, ევროპისა და აშშ-ის სამხედრო ინდუსტრია ვერ აუდის მოთხოვნას.

• წარმოების ეს სიმძლავრეების დეფიციტი იმდენად კრიტიკულია, რომ ნატოს ზოგიერთი წევრი იძულებულია იარაღი ალიანსის მიღმა, მაგალითად, სამხრეთ კორეაში შეიძინოს, რადგან ნატოს შიგნით საჭირო რაოდენობის პროდუქცია უბრალოდ ფიზიკურად არ იწარმოება.